Coward: een nieuwe kijk op de Eerste We­reld­oor­log

Hoewel het budget aanzienlijk is gestegen, bouwt Coward voort op de creatieve visie van Dhont. „Wat de productiekwaliteit betreft, hebben we een hoger niveau bereikt, maar we zijn dicht bij de stijl van Lukas gebleven, die erg intiem en personagegericht is”, zegt Michiel Dhont, producent van de film en partner van Lukas bij productiebedrijf The Reunion.

Coward vertelt het verhaal van Pierre, een jonge Belgische soldaat die zich tijdens de Eerste Wereldoorlog wil bewijzen aan het front. Achter de linies ontmoet hij Francis, die gevraagd wordt een manier te vinden om de moraal op te krikken.

Deze ontmoeting vindt plaats in de zon van de nazomer en vroege herfst, een opvallend contrast met de kou en regen die gebruikelijk zijn in films over de Eerste Wereldoorlog. “De kracht van Lukas’ cinema is altijd de kleur, de vreugde, en we vonden het verfrissend dat een historische film als deze zich afspeelt in de zomer, waar de soldaten zweten en je de bewegingen van het mannelijk lichaam kunt zien”, zegt Michiel.

Vanaf het begin was het de bedoeling om zoveel mogelijk in België te filmen, in plaats van bijvoorbeeld uit te wijken naar goedkopere alternatieven in Oost-Europa. 

Er waren twee belangrijke locaties nodig voor de film: een slagveld met loopgraven en kraters, en een kamp achter de linies waar de soldaten verblijven als ze niet in gevecht zijn.

“Voor het kamp hadden we niet het budget om alles vanaf nul op te bouwen, dus zochten we een oude boerderij in West-Vlaanderen, met het karakteristieke landschap van horizon en velden, en waren we van plan om extra schuren en stallen te bouwen,” herinnert Michiel zich. “We hebben meer dan 50 boerderijen bekeken, dus het was geen gemakkelijke opgave, maar we hadden een zeer sterk onderzoeksteam, dat ons ook hielp de verbinding te leggen tussen de oude en nieuwe elementen die we nodig hadden om de locaties te voltooien.”

Uiteindelijk werd gekozen voor een boerderij in de buurt van het dorp Alveringem, terwijl het slagveld werd nagebouwd in de velden bij Houthulst. De productie filmde ook op een reeks andere locaties in Vlaanderen, waaronder het weelderige Meirpaleis in Antwerpen en het neoklassieke Kasteel Lozer in Kruisem, en op andere locaties in Gent, Puurs-St-Amands, Vremde en Haacht. Enkele scènes werden ook in Noord-Frankrijk gefilmd.

“De mensen in Vlaanderen, waar we het grootste deel van deze film hebben opgenomen, waren erg behulpzaam”, herinnert Michiel zich. “Tijdens de preproductie hebben we veel gesproken met de provinciegouverneurs en burgemeesters van dorpen, en als het ging om vergunningen en dergelijke, voelden we veel steun voor onze film.”

Er was ook een verband met het verhaal. “Toen we eenmaal begonnen te praten over de thema’s en wat we wilden uitbeelden, waren veel mensen geïnteresseerd. Met alles wat er vandaag de dag in de wereld gebeurt, is het een zeer relevant verhaal.”

Coward is een Belgisch-Nederlands-Franse coproductie, opgezet rond de belangrijkste partners Lumière Distribution, Diaphana Distribution en The Match Factory, die allemaal ook bij Close betrokken waren.

“Het is een behoorlijk groot project, maar we hebben het qua financiering eenvoudig kunnen houden”, zegt Michiel. “Er waren geen complexe structuren en we werkten opnieuw samen met partners die al vanaf het begin met ons samenwerken.”

Veel van de belangrijkste creatieve krachten werkten ook weer samen met Lukas, zoals de Nederlandse cameraman Frank van den Eeden, de Franse componist Valentin Hadjadj, en schrijver Angelo Tijssens en editor Alain Dessauvage, beiden uit Vlaanderen. Dit maakte het structureren van de coproductie ook eenvoudiger.

Het Vlaams Audiovisueel Fonds (VAF) was een van de eerste financiers van Coward, gevolgd door de Belgische regionale economische fondsen: Screen Flanders, Screen Brussels en Wallimage. Hoewel deze spelers elkaar vaak aanvullen, is het uitzonderlijk dat alle drie de economische fondsen bij één enkel project betrokken zijn.

Omdat het grootste deel van de opnamedagen in Vlaanderen plaatsvond, kon de productie bovendien goed gebruikmaken van de Belgische Tax Shelter. En, wat ongebruikelijk is voor een Belgische film, er kwam ook gap-financiering bij van een private-equity investeerder.

“Het VAF heeft Lukas vanaf het begin gesteund als regisseur, en meerdere projecten van mij als producent, en daar zijn we erg dankbaar voor”, zegt Michiel. Dat gezegd zijnde, was iedereen zich ervan bewust dat dit een stap omhoog was voor het team. “Het is waar, we zijn een relatief jong productiebedrijf en we hadden niet alle antwoorden, maar er was veel vertrouwen”, herinnert Michiel zich.

De ambitie van de productie inspireerde ook de mensen achter de schermen, zoals kostuumontwerpster Isabel Van Renterghem en productieontwerpster Eve Martin, die allebei aan hun eerste historische drama werkten.

“Omdat het de eerste keer was, en ook voor ons de eerste keer, was er een heel goede balans tussen de energie op de set en de wil om te slagen, op de meest positieve manier,” zegt Michiel. “Geen enkele uitdaging was te groot.”